22November2017

Home Green Corner Δημήτρης Διαμαντίδης: Ένα μυθικό, αγνό, παναθηναϊκό σύμβολο
Sunday, 24 May 2015 09:23

Δημήτρης Διαμαντίδης: Ένα μυθικό, αγνό, παναθηναϊκό σύμβολο

Το ημερολόγιο έδειχνε 3 Οκτωβρίου του 2004... Ο Παναθηναϊκός, έχοντας εδραιώσει για τα καλά τη δεσπόζουσα θέση του στο ελληνικό και το ευρωπαϊκό μπάσκετ, φτάνει στο ΣΕΦ για να δώσει ένα δύσκολο προημιτελικό Κυπέλλου απέναντι στον Ολυμπιακό. Ως συνήθως, η ιστορία γράφτηκε ξανά με πράσινα χρώματα. Στις αρχές του 1ου δεκαλέπτου ο Δημήτρης Διαμαντίδης πραγματοποιεί ένα όμορφο κάρφωμα, το οποίο καταγράφηκε ως το πρώτο καλάθι του σε επίσημο αγώνα του Παναθηναϊκού. Από εκείνο το βράδυ, λοιπόν, έμελλε να ξεκινήσει μια σπάνια σχέση παίκτη-Συλλόγου και ένα συναρπαστικό ταξίδι γεμάτο συγκινήσεις, χαρές, κούπες και δυνατές στιγμές...

Ένα όνομα πιο βαρύ πλέον κι από ιστορία, ένας ηγέτης που γεννιέται κάθε 30 χρόνια, μια φυσιογνωμία που συνδυάζει τη σεμνότητα με την πρωτιά και την ταπεινότητα με την επιτυχία. Από το σχολείο στις προπονήσεις, από την Καστοριά στη Θεσσαλονίκη, από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και τον Παναθηναϊκό και ύστερα στα λάβαρα του ΟΑΚΑ, στις καρδιές μας και στα χείλη των εκατομμυρίων οπαδών μας με το γνωστό σύνθημα «Διαμαντίδης οε οε οε...».

Προσπαθώντας να καταγράψεις στιγμές και βραδιές αυτού του τεράστιου αθλητή, έρχεσαι σε σύγκρουση με την ίδια την ιστορία. Μα είναι τόσες πολλές οι βραδιές που ο Διαμαντίδης σε ανάγκασε να σηκωθείς στον αέρα απο ενθουσιασμό, είναι τόσες πολλές οι σελίδες στο βιβλίο του, που φοβάσαι ότι σίγουρα κάποια θα ξεχάσεις ή θα αδικήσεις, ενώ δεν ξέρεις ακόμη τι άλλες συγκινήσεις σου επιφυλάσσει αυτός ο άνθρωπος...Και, αλήθεια, τι να πρωτοθυμηθείς; Την τάπα στον Άκερ και μετά το νικητήριο καλάθι; Το 3 συνεχόμενα τρίποντα στον Τελικό Κυπέλλου το 2009 στο Ελληνικό; Τα μεγάλα τρίποντα στη Βαρκελώνη που χάρισαν νίκες, break και προκρίσεις; Τους 13 πόντους σε 75 δευτερόλεπτα κόντρα στην Ολίμπια στο ΟΑΚΑ, τη σεζόν που ράφτηκε το 6ο αστέρι; Τα δύο εκπληκτικά τρίποντα στο τέλος του παιχνιδιού στη Μάλαγα την επόμενη σεζόν, με τα οποία ανατρέψαμε το σκορ και πήραμε τη νίκη; Το buzzer beater με τη Σιένα από το κεντρο του γηπέδου; Το κλέψιμο στο Μουλαομέροβιτς και την ασιστ στον Μπατίστ για την επική ανατροπή στο ΣΕΦ; Τις ηγετικές εμφανίσεις στο F4 της Αθήνας και της Βαρκελώνης; Τις δεκάδες, πλέον, μαγικές εμφανίσεις σε ντέρμπι κόντρα στον Ολυμπιακό, που οδήγησε την ομάδα από νίκη σε νίκη, από break σε break, από Κύπελλα σε Πρωταθλήματα και από Πρωταθλήματα σε Ευρωπαϊκά; Ή μήπως το ανυπέρβλητο «βάλτο αγόρι μου, το ΄βαλεε, το ΄βαλεε» τρίποντο στον ημιτελικό του Ευρωμπάσκετ του Βελιγραδίου; Αυτά και πολλά άλλα...

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης χαρακτηρίζεται δίκαια ως ο πληρέστερος και ο πιο πολυδιάστατος μπασκετμπολίστας της Ευρώπης, άρα και της Ελλάδας. Κατά την άποψη της πλειοψηφίας της κοινής γνώμης, πρόκειται για τον καλύτερο Έλληνα παίκτη στη μετά-Γκάλη εποχή. Ο ίδιος έχει δηλώσει άλλωστε ότι χάρη στο Νίκο Γκάλη άρχισε η γενιά του να ασχολείται με το σπορ, άρα θα ήταν άδικο να μην το σεβαστούμε και να μην το υιοθετήσουμε. Από ΄κει και πέρα όμως, ο Διαμαντίδης αναμφίβολα θεωρείται ως ο κορυφαίος των κορυφαίων. Δυο (2) φορές MVP σε Final-4, έξι (6) φορές καλύτερος αμυντικός στην Ευρώπη, εξι (6) φορές πολυτιμότερος παίκτης στην Α1, 1ος στη λίστα των ασίστ στην Ευρωλίγκα και στην Α1, 1ος και στην αντίστοιχη λίστα των κλεψιμάτων σε Ευρώπη κι Ελλάδα, 1ος ριμπάουντερ (!!) στην ιστορία της Α1, εννιά (9) φορές πρωταθλητής Ελλάδος, εννιά (9) φορές κυπελλούχος, τρεις (3) φορές Πρωταθλητής Ευρώπης και δεκάδες ακόμη τίτλοι MVP σε Τελικούς και ρεκόρ, ρεκόρ, ρεκόρ...Και το κοντέρ συνεχίζει να γράφει για τον τεράστιο αρχηγό...

Υπάρχουν όμως και πτυχές της προσωπικότητας του Διαμαντίδη, που δεν αποτυπώνονται στα στατιστικά και στα τρόπαια. Είναι όλα εκείνα τα στοιχεία, που τον ξεχωρίζουν από άλλους καλούς αθλητές. Είναι όλα εκείνα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, που συμπληρώνουν την τέλεια στατιστική του. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης είναι ο απόλυτος clutch player της Ευρώπης. Είναι ο άνθρωπος που δε θα κρυφτεί ποτέ, δε θα φοβηθεί να πιάσει τη μπάλα όταν αυτή ζυγίζει πολλά κιλά και σχεδόν πάντα θα δικαιωθεί, είτε με εύστοχο σουτ είτε με τέλειο διάβασμα της άμυνας. Κατά ένα μαγικό τρόπο ο Διαμαντίδης έχει ευστοχήσει σε πάρα πολλά μεγάλα σουτ στην εκπνοή και στο τέλος των αγώνων, γράφοντας έτσι την ιστορία μεγάλων αναμετρήσεων. Είναι ο παίκτης που μέσα στο παρκέ δεν κάνει μόνο μία δουλειά, αλλά τις κάνει όλες. Και τις κάνει άριστα. Την ώρα που άλλοι μπορεί να τα βάλουν με τη διαιτησία (ακομη κι αν οι βολες ειναι 29-12 υπερ τους ας πούμε...), την ώρα που θα ασχολούνται με το trash talking και την εξέδρα, ο Διαμαντίδης σκέφτεται ήδη την επόμενη επίθεση και την επόμενη άμυνα.

Ως πραγματικά σεμνός άνθρωπος και χαμηλών τόνων, δεν τον είδαμε και δε θα τον δούμε ποτέ να κάνει εμπρηστικές δηλώσεις, να προκαλεί, να υπόσχεται, να παίζει το παιχνίδι των Media και των δημοσιογράφων, να γίνεται εριστικός, να χάνει το μυαλό του...Για κάθε πρόκληση, για κάθε χυδαίο σύνθημα, ύποπτο άρθρο ή εμετικό πανό, ο Διαμαντίδης έχει πάντα μια απάντηση μέσα στο παρκέ. Και όταν χαμηλώνουν τα φώτα, ο ίδιος γυρίζει πίσω στην οικογένεια του νικητής και πρωταθλητής, εμείς «φουσκώνουμε» από υπερηφάνεια και χαρά, ενώ οι πάσης φύσεως συμπλεγματικοί τύποι αρχίζουν κυβιστήσεις, χάνονται λίγο από την επικαιρότητα ή ασχολούνται ξαφνικά με το ΝΒΑ... Κάποιους από αυτούς μπορεί να τους δεις να ασχολούνται και με καμιά «Τότεναμ» για αλλαγή...Και κάθε επόμενη σεζόν ξανά τα ίδια, μέχρι να έρθει πάλι η στιγμή που ο 3D θα μιλήσει στο παρκέ και κάποιοι θα δαγκώνουν τις γλώσσες τους, θα σκίζουν τα γραπτά τους ή θα σβήνουν τα posts και τα tweets τους. Σισύφεια μαρτύρια, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία...

Στη μνήμη μου είναι βαθιά χαραγμένη η ιστορική αγκαλιά του Διαμαντίδη και του Ζέλικο στον τελικό της Βαρκελώνης, όπου ο Παναθηναικός κατέκτησε το 6ο ευρωπαικό της ιστορίας του. Η στιγμή αυτή αποτέλεσε αφορμή για μια ιστορική φωτογραφία, που συμβόλισε την απόλυτη επιτυχία μιας δυναστείας. Νωρίτερα, ο Ζέλικο πανηγύριζε με σφιγμένες τις γροθιές στο άκουσμα της δήλωσης του Διαμαντίδη, ότι δεν τον απασχολεί το ΝΒΑ ούτε τώρα. Ακόμη όμως και στη μετά-Ζέλικο εποχή, ο Διαμαντίδης εξακολουθεί να αποτελεί το φύσει και θέσει ηγέτη της ομάδας, οδηγώντας την στην κατάκτηση όλων των εγχώριων τίτλων, συνεχίζοντας την παράδοση του break στον Πειραιά ακόμη και υπό τις πιο αντίξοες αγωνιστικά συνθήκες, εκτινάσσοντας τις καριέρες και τα συμβόλαια των συμπαικτών του στα ύψη. Και μόνο στη θέα της φιγούρας του, όταν κατέβαζε τη μπαλα στην τελευταία επίθεση του φετινού προημιτελικού με τον Ολυμπιακό, στο άδειο λόγω τιμωρίας ΟΑΚΑ και με τη μισή ομάδα στα pits, οι αντίπαλοι παίκτες ήξεραν ότι θα χάσουν. Ο Διαμαντίδης είχε ευστοχήσει νωρίτερα σε ένα ακόμη καθοριστικό τρίποντο της καριέρας του και τώρα είχε τη μπάλα για να «τελειώσει» έναν ακόμη σπουδαίο αγώνα. Και το έκανε, τραβώντας τέσσερις άτυχους αντιπάλους πάνω και σερβίροντας έτοιμο καλάθι στο Μπατίστα για το 77-76...Φυσικά, ανάγκασε ακόμη και τους αντιπάλους να τον χαρακτηρίσουν ξανά "πατέρα της νίκης".

Η απόφαση του Ζέλικο, τότε, και της διοίκησης του Παναθηναικού να χτίσει την ομάδα γύρω από τον ηγέτη Διαμαντίδη είναι μια επιλογή ιστορικά δικαιωμένη. Ο Διαμαντίδης συγκεντρώνει όλα εκείνα τα ισχυρά, πνευματικά χαρακτηριστικά που χρειάζεται ένας ηγέτης, ώστε να μην κάνει airball στα κρίσιμα σουτ, να μην του φεύγουν οι μπάλες από τα χέρια, να μην τελειώνει αγώνες playoffs με αρνητικό ranking, να μη μεταδίδει τον εκνευρισμό του στην υπόλοιπη ομάδα, να μην έχει συμπλέγματα με συγκεκριμένες ομάδες και εν τέλει να μη βάζει κάποιο «εγώ» πάνω από το σύνολο... Αν όλα αυτά σας παραπέμπουν κάπου αλλού, σωστά σκεφτήκατε... Καλοί παίκτες υπάρχουν αρκετοί. Ηγέτες σαν το Διαμαντίδη όμως δεν υπάρχουν, όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι δημοσιογράφοι να δημιουργούν για λόγους λαϊκής κατανάλωσης. Για αυτό και τα επιτεύγματά του δε συγκρίνονται με κανενός άλλου.

Γιατί ο Διαμαντίδης είναι σύμβολο; Πάνω από όλα, γιατί είναι ένας αληθινός παναθηναϊκός, που απογειώνει τα ιδανικά και τις αξίες του Συλλόγου, με τον τρόπο που λειτουργεί εντός κι εκτός παρκέ. Γιατί έχει μάθει να κερδίζει, αφού πρώτα έχει μάθει να σέβεται. Γιατί κουβαλά εκείνο το παναθηναϊκό μεγαλείο, το οποίο του επιτρέπει να δίνει συγχαρητήρια σε παλιούς συμπαίκτες του στην Εθνική, εφόσον είχαν μια επιτυχία στην Ευρώπη με τον Ολυμπιακό, αλλά λίγη ώρα αργότερα τους υπενθυμίζει στο παρκέ ότι πάνω από αυτόν δεν υπάρχει κανένας... Κι έτσι αποκαθίσταται η γνωστή τάξη στο άθλημα. Ο Διαμαντίδης αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για νέους αθλητές, αφού ακόμη και στα 35 του διατηρεί εξαιρετική φυσική και αγωνιστική κατάσταση και δείχνει τον ίδιο ζήλο που έδειχνε πάντα. Εν τέλει, μιλάμε για έναν σπάνιο winner, μια ηγετική φυσιογνωμία, που συνδυάζει ικανότητες, διακρίσεις και ήθος.

Τα διαμάντια είναι παντοτινά; Στη συγκεκριμένη περίπτωση η απάντηση είναι ΝΑΙ, δίχως δεύτερη σκέψη. Ακόμη κι όταν ξημερώσει εκείνη η θλιμμένη για το ευρωπαϊκό μπάσκετ μέρα, που ο Διαμαντίδης θα αποσυρθεί από την ενεργό δράση, εκείνος θα συνεχίσει να μας κάνει υπερήφανους με την αύρα του και να στοιχειώνει τη ζωή των αντιπάλων. Στο φιλικό προς τιμήν του εμβληματικού αρχηγού, του Αλβέρτη, σηκώθηκε στον ουρανό του ΟΑΚΑ η φανέλα με το Νο 4, δάκρυσαν οι πέτρες, συγκινήθηκε ο κόσμος, εμφανίστηκε ο Σάρας με τη φανέλα του Αλβέρτη και πολλά ακόμη... Στην αντίστοιχη στιγμή του Διαμαντίδη τι θα γίνει άραγε... Βέβαια, μέχρι τότε έχουμε καιρό. Ο Διαμαντίδης έχει μπροστά του σίγουρα 1-2 χρόνια ποιοτικού μπάσκετ, αρκεί τα επόμενα ρόστερ να χτιστούν με γνώμονα την προστασία του και τη βοήθεια σε αυτόν. Του αξίζει να ξαναγίνει Πρωταθλητής Ευρώπης άλλωστε, όπως αξίζει και στο μεγαλύτερο club της Ευρώπης...

Υ.Γ. 1: «Ο Άκερ κλέβει, ο Άκερ πατάει γερά...Και η τάπα από το Διαμαντίδη, που ίσως κρίνει το παιχνίδι», Δ. Χατζηγεωργίου μετά την επική τάπα του Διαμαντίδη στον 3ο τελικό της σεζόν 2006-07.

Υ.Γ.2: «Diamantidis di tabella! Non ci credo", Ιταλός speaker μετά το clutch 3ποντο του Διαμαντίδη με ταμπλό σε αγώνα με τη Μπαρτσελόνα για το TOP-8 της Ευρωλίγκα.

Υ.Γ. 3: «Αυτή είναι η επίδειξη από τον καλύτερο παίκτη της Ευρώπης», Φ. Συρίγος μετά από όμορφο καλάθι του Διαμαντίδη στον Τελικό της Βαρκελώνης κόντρα στη Μακάμπι.

Υ.Γ. 4: «Διαμαντίδης από μακριά στα 5 δευτερόλεπτα...3 στα 3! Φοβερό! Φοβερό κρεσέντο του Διαμαντίδη!», Β. Σκουντής μετά το 3ο συνεχόμενο τρίποντο του Διαμαντίδη στον Τελικό Κυπέλλου στο Ελληνικό τη σεζόν του tremble 2008-09.

Υ.Γ. 5: «Του χρόνου εδώ... Εδώ. Πού να πάω... Εδώ είναι η οικογένειά μου», Δ. Διαμαντίδης μετά την κατάκτηση του Νταμπλ 2013-14.


Greenlegend

Last modified on Sunday, 24 May 2015 11:19
                    
Help our cause keep the amateur divisions of Panathinaikos alive! All contributions are sent towards the amateur divisions of Panathinaikos!
Βοηθήστε την προσπάθεια μας να κρατήσουμε ζωντανά τα ερασιτεχνικά τμήματα του Παναθηναϊκού. Όλες οι εισφορές αποδίδονται στο ολόκληρο στον Ερασιτέχνη!

CONNECT