20September2019

Home Green Corner Έχετε πάει στον Τάφο; Aν όχι, δεν ξέρετε τι χάνετε...
Tuesday, 24 June 2014 15:04

Έχετε πάει στον Τάφο; Aν όχι, δεν ξέρετε τι χάνετε...

Κάποιες σκέψεις, που είχα υποσχεθεί σε φίλους και φίλες, να γράψω για τον Ερασιτέχνη.
Με αρκετές δόσεις.. αυτοκριτικής μέσα.

Αν και πάντα μου ήταν σχετικά δύσκολο να γράψω πράγματα, που πηγάζουν ή/και απευθύνονται στην καρδιά. Στο θυμικό. Στο συναίσθημα. Παρόλο που οι σπουδές μου είναι καθαρά θεωρητικές, πάντα προτιμούσα να γράφω κάπως ...ρασιοναλιστικά.

Anyway.

Νομίζω οτι η μεγαλύτερη "ένσταση" που ακούμε εκει έξω, είναι το γνωστό "μα καλά, ασχολείσαι με τον Ερασιτέχνη;"Aσχολείσαι με το γυναικείο μπασκετ/το πιγκ-πογκ/την τοξοβολια/whatever"; "Απο το βόλλευ έγινες Παναθηναικος;"

Oμολογώ και οτι και εγώ ο ίδιος έτσι σκεφτόμουν. Μέχρι ...ενάμιση περίπου χρόνο πριν. Μέχρι ...να δω! Τότε ήταν που κατέβηκα για πρώτη φορά, στα "ενδότερα" του Ναού. Εκεί στη Θύρα 2, για να γράψω τους γιους μου στην Ξιφασκία. Και τους έγραψα. Και ξεκινησαμε προπονήσεις. Και δώσαμε και τους πρώτους μας αγώνες, με το Τριφυλλι στο στήθος.

Ενα βράδυ, γυρίζοντας απο προπόνηση της ξιφασκιας, τους είπα "σήμερα θα κάνουμε κάτι πολύ διαφορετικό. Θα πάμε να δούμε προπόνηση της πυγμαχίας". Αλλο που δεν ήθελαν. Κατεβήκαμε τα σκαλιά της Θύρας 5, μιας πραγματικής παναθηναικης κυψέλης, δημιουργιας πρωταθλητων. Γνωρίσαμε τον μεγάλο δάσκαλο Γιάννη Αιδινιωτη. Μονο που δεν αρκέστηκαν στον να δουν. Μου έκοψαν τη μέση να τους σηκώνω για να ριχνουν γροθιες στο "Αχλάδι"! Απο τότε, το αγαπημένο τους τραγουδι έγινε το "eye of the tiger", και έχουν αρχίσει ΗΔΗ να με πρήζουν για να αρχισουν πυγμαχια... !

Και μετά μπήκα στην άλλη πλευρά της Θύρας 2. Στην τοξοβολία. Γνώρισα τον Τάσο, που τρέχει το τμήμα με περίσσιο μεράκι. Μετά γνώρισα τον Μάνο, την ψυχή του βολλευ. Κάποια παιδιά απο το Δ.Σ., που έτειναν ευήκοον ους, σε ότι τους είπα. Που είναι δίπλα σε όλους τους αθλητές.

Τον Θοδωρή, και τον Νικο τον Αβραμίδη απο τον Παναθηναικο Κίνημα. Και άλλους, και άλλες, που έχουμε επαφή απο εδώ.

Και μετά μπήκα στον Τάφο του Ινδού. Και είδα τα τροπαια, που ήταν καταχωνιασμένα για δεκαετίες. Και κάποιοι "Τρελοι" φρόντισαν να τα βρουν, να τα καθαρίσουν, να τα αναδείξουν. Έχετε πάει στον Τάφο; αν όχι, δεν ξέρετε τι χάνετε...

Πως είπατε; Ναι, το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο είναι η ναυαρχίδα του Συλλόγου. Καμμία αντίρρηση. Απο κει γίναμε Παναθηναικοι. Τουλάχιστον οι περισσότεροι. Ολοι "απο κάπου" γίναμε. Ολοι και όλα απο κάπου ξεκινάνε, τίποτα στην κτιστή φύση, δεν προκύπτει απο παρθενογένεση.

Του ποδοσφαίρου όμως, προυπήρχε ο Σύλλογος. Το ποδόσφαιρο (και το μπασκετ), υπάρχουν ΑΠΟ τον Σύλλογο και ΕΝΕΚΕΝ του Συλλόγου. Χρονικά, ιστορικά δηλαδή, αλλά και αξιολογικά. Μιλάμε για Παναθηναικο Αθλητικό ΌΜΙΛΟ. Αν δεν υπηρχε ο Π.Α.Ο. δεν θα υπήρχε ούτε ποδόσφαιρο, ούτε το μπάσκετ, ούτε τίποτα απο αυτά που μας έκαναν περήφανους Παναθηναικούς. Για να δανειστώ και μια έκφραση απο το Κατά Ιωάννην, "πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν"!

Άσε που, τα του ποδοσφαίρου τα τρωτά είναι ...γνωστά. Ξέρουμε τι σαπίλα επικρατεί. Ξέρουμε για τα παρασκήνια, ξέρουμε για τις "ουσίες", τα ξέρουμε όλα. Οπότε, ναι. Ασχολούμαστε με τον Ερασιτέχνη. Γιατί ξέρουμε οτι εκεί τίποτα δεν χαρίζεται, τίποτα δεν ξεπουλιέται, τίποτα δεν προδίδεται, τίποτα δεν μπουκοτάρεται εκ των έσω ή εκ των έξω. Και αργά ή γρήγορα, αν αξίζεις, δικαιώνεσαι.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΘΑ ΠΕΙ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΨΥΧΗ!

(Αυτό το κείμενο, που μιλάει στην καρδιά μας, είναι του Απόστολου, πατέρα νεαρών αθλητών της ξιφασκίας!)

Last modified on Monday, 11 May 2015 05:40
                    
Help our cause keep the amateur divisions of Panathinaikos alive! All contributions are sent towards the amateur divisions of Panathinaikos!
Βοηθήστε την προσπάθεια μας να κρατήσουμε ζωντανά τα ερασιτεχνικά τμήματα του Παναθηναϊκού. Όλες οι εισφορές αποδίδονται στο ολόκληρο στον Ερασιτέχνη!

CONNECT