18June2018

Home Νέα 49 χρόνια θαρραλέα, υπερήφανη, ρομαντική, αξιοπρεπής Θύρα 13
Thursday, 19 November 2015 12:19

49 χρόνια θαρραλέα, υπερήφανη, ρομαντική, αξιοπρεπής Θύρα 13

Λέγεται ότι η ελληνική γλώσσα είναι η πιο πλούσια στον κόσμο. Είναι τόσο άφθονη μάλιστα, που έχει εμπλουτίσει το διεθνές λεξιλόγιο με πολλές χιλιάδες λέξεις. Στην περίπτωση της Θύρας 13 και των 49 ετών που κλείνει σήμερα όμως φαντάζει πολύ φτωχή για να εκφράσει με λόγια τα συναισθήματα, το μεγαλείο, το πάθος, την αξιοπρέπεια, τον ρομαντισμό και την αγάπη για τον Παναθηναϊκό.

Είναι ευρέως γνωστό ότι ο κόσμος του Παναθηναϊκού ξεχώριζε πάντοτε για τις αρχές, το ήθος και τα ιδανικά του, αλλά και για το γεγονός ότι πρωτοστατούσε και πρωτοτυπούσε διαχρονικά. Έτσι λοιπόν το 1966 πρωτοστάτησε για ακόμα μία φορά, ιδρύοντας την πρώτη οργανωμένη λέσχη φίλων αθλητικού συλλόγου. Η ιστορία βέβαια ξεκίνησε λίγο νωρίτερα, κάτι το οποίο είναι λιγότερο γνωστό για τον περισσότερο κόσμο, όταν ήδη από το 1952 είχαν ιδρυθεί σύλλογοι φίλων του Παναθηναϊκού, οι οποίοι αποτέλεσαν τον προπομπό αυτού που θα ακολουθούσε.

H Θύρα 13 γεννήθηκε επισήμως στις 19 Νοεμβρίου του 1966 από μία παρέα που αγαπούσε παθολογικά τον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο. Μία παρέα που ανδρώθηκε στις κερκίδες της Λεωφόρου και στα σκαλιά του Τάφου του Ινδού και στη συνέχεια πήρε την παναθηναϊκή ιδέα και την μετέτρεψε σε μία συγκλονιστική οργανωμένη κίνηση οπαδών. Αποτέλεσμα αυτού, 49 χρόνια μετά η Θύρα 13 έχει γράψει την δική της τεράστια ιστορία χέρι-χέρι με τον Παναθηναϊκό, φτάνοντας να είναι ένα οργανωμένο κίνημα οπαδών που όμοιό του δεν υπάρχει στο αθλητικό στερέωμα.

Οι αρχές της ήταν πάντα απλές, μα διαχρονικές. Θάρρος, υπερηφάνεια, ρομαντισμός, αξιοπρέπεια. Και φυσικά παθολογική αγάπη για τον Σύλλογο της Αθήνας και στήριξη σε αυτόν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου. Και τις αρχές αυτές τις τηρεί ευλαβικά, κάτω από όλες τις συνθήκες.

Δεν είναι λίγες οι φορές που η Θύρα 13 πολεμήθηκε, άλλες φορές εντός και άλλες εκτός Συλλόγου. Δεν είναι λίγες οι φορές που παρεξηγήθηκε από την ελληνική κοινωνία, γιατί απλούστατα βρισκόταν τόσο μπροστά που δεν μπορούσε να γίνει αντιληπτός ο σκοπός της από τη μάζα. Δεν είναι λίγες οι φορές που της καταλόγησαν αδίκως πράγματα και καταστάσεις, γιατί ήταν πάντα το εύκολο εξιλαστήριο θύμα για ορισμένους. Η Θύρα 13 όμως, σαν στοργική μάνα που αγκαλιάζει και προστατεύει το παιδί της, δεν άφησε ποτέ το πλευρό του Παναθηναϊκού, στεκόμενη πάντα ως ασπίδα, αντέχοντας και υπομένοντας τα πάντα. Η Θύρα 13 ήταν πάντα τελευταία άμυνα του Παναθηναϊκού, όταν όλες οι υπόλοιπες είχαν αποτύχει.

Η παρουσία της σε όλα τα γήπεδα του κόσμου αυτά τα 49 χρόνια είναι συγκλονιστική. Σε ερασιτεχνικά και επαγγελματικά αθλήματα, εντός και εκτός Ελλάδος, με βροχή, με κρύο, με καύσωνα, σε φιλόξενα και αφιλόξενα μέρη, με οικονομικές δυσκολίες, με προσωπικές θυσίες, η Θύρα 13 δεν σταμάτησε ποτέ να ακολουθεί τον Σύλλογο και χάραξε τον χάρτη της οπαδικής κουλτούρας της χώρας.

Ποια ιστορική εκδρομή να πρωτοθυμηθεί κανείς;
Τις εκδρομές σε Γουέμπλεϊ και Βελιγράδι το 1971, όπου δεκάδες χιλιάδες φίλοι του Παναθηναϊκού έδωσαν το παρών στην ξέφρενη πορεία του Τριφυλλιού μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών;
Το 1984 στο Μπέλφαστ με τη Λίνφιλντ, να μυρίζει όλο το γήπεδο κάρβουνο;
Την εκδρομή ξανά στο Βελιγράδι τη σεζόν 1986-87 με τον Ερυθρό Αστέρα, με λαοθάλασσα 15000 ανθρώπων να οργώνουν τη Σερβία;
Τη μακρινή Φινλανδία το 1989 για το βόλλεϋ γυναικών;
Το εκπληκτικό ταξίδι στην Ισλανδία με τη Φραμ το 1991;
Τους ηρωικούς χίλιους στο ιστορικό final 4 του Τελ Αβίβ το 1994;
Το Πιρίν της Βουλγαρίας το 1994, που ξαφνικά έγινε πράσινο και «παραδόθηκε» στην πράσινη εξέδρα;
Τους εκατοντάδες στην εμπόλεμη Κροατία με τη Χάιντουκ και στη συνέχεια στα χιόνια του Ναντ το 1995, ή στους πάγους της Βαρσοβίας με τη Λέγκια το ίδιο έτος, με τους ημίγυμνους πράσινους οπαδούς να ρυθμίζουν την ένταση των ντεσιμπέλ στην εξέδρα;
Τους 150 το καλοκαίρι του 1998 στο Βουκουρέστι για τα προκριματικά του Champions League με τη Στεάουα;
Τις εκατοντάδες πράσινες ορδές που ξεχύθηκαν στην Ισπανία με τη Λα Κορούνια το 1999 και έκαναν τις ισπανικές εφημερίδες να γράφουν διθυραμβικά αφιερώματα για τους οπαδούς του Παναθηναϊκού;
Τους 20 «τρελούς» που σόκαραν την Περούτζια το 2000, ακολουθώντας το βόλλεϋ γυναικών;
Οι 2500 που ταξίδεψαν στην Τουρκία το 2002 με τη Φενέρμπαχτσέ, όπου για ώρες και υπό βροχή αντικειμένων, οι τριφυλλοφόροι δεν σταμάτησαν να καταθέτουν ψυχή;
Οι 100 συγκλονιστικές πράσινες ψυχές στο Γιέζι το 2009 ξανά για το βόλλεϋ γυναικών, όπου οι κάμερες σταμάτησαν την απονομή για να δείξουν το ρεσιτάλ στην εξέδρα και η αντίπαλη ομάδα παράτησε τα μετάλλια και υποκλίθηκε στην πράσινη κερκίδα;
Οι 5000 στο Μιλάνο με την Ίντερ το 2008, ή οι 8000 το 2010 στη Ρώμη με τη Ρόμα;
Τους 500 στο Μάριμπορ της Σλοβενίας για το Europa League το 2012;
Τους 50 «ημίτρελους» στην παγωμένη Μόσχα το 2014;

Κι όσο για την Ελλάδα, η Θύρα 13 οργώνει τους δρόμους και τα γήπεδα για 49 χρόνια, δίνοντας το παρών σε όλους τους αγώνες των τμημάτων του Ομίλου. Από το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το βόλλεϋ και το πόλο, μέχρι τη σκοποβολή, την τοξοβολία, την πάλη και την ποδηλασία!

Η αφοσίωση της Θύρας 13 στον Παναθηναϊκό για 49 χρόνια ήταν συγκλονιστική και κάπως έτσι, το 2013 έφτασε στην κορυφαία της στιγμή, όταν ανέλαβε το ύψιστο καθήκον. Τις τύχες του ίδιου του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου. Του Ερασιτέχνη μας. Της μάνας του λόχου.

Η Θύρα 13 για ακόμα μία φορά όταν την κάλεσε η ιστορία και το καθήκον, δήλωσε εμφατικά παρούσα. Όταν κανείς δεν βγήκε μπροστά για να αναλάβει τον χιλίων προβλημάτων και φορτωμένο από χρέη Ερασιτέχνη Παναθηναϊκό, η Θύρα 13 ανέλαβε το τρομακτικό βάρος να τον σηκώσει στις πλάτες, να τον βάλει στον δρόμο του και να τον οδηγήσει ξανά στον προορισμό του.

Τα δύο τελευταία χρόνια που η Λεωφόρος αναπνέει ξανά, χιλιάδες πράσινες ψυχές αθλούνται στην καρδιά του Ομίλου, η Αθήνα αποκτά ξανά τη σχέση που είχε ιστορικά με τον Σύλλογο της πόλης, τα τμήματα του Συλλόγου επιστρέφουν στον πρωταθλητισμό, οι εγκαταστάσεις για κάθε άθλημα ξεπηδούν η μία μετά την άλλη, τα γήπεδα σφίζουν από πράσινους οπαδούς και ο Παναθηναϊκός βαδίζει σταθερά προς τη φυσική του θέση. Και όταν ο Όμιλος επιστρέψει σε αυτή, η Θύρα 13 θα είναι αυτή που χωρίς να διεκδικήσει δάφνες και αναγνώριση, θα συνεχίσει την, από τη φύση της, παράλληλη πορεία της με αυτόν.

Η Θύρα 13 είναι οικογένεια, αγάπη, ταυτότητα, σπίτι, ταξίδι, προορισμός. Μπορούν να γραφτούν χιλιάδες λέξεις για να εξηγήσει κανείς το τι εστί η Θύρα 13. Οι αναμνήσεις, τα συναισθήματα, η προσφορά, η ανιδιοτέλεια, τα ιστορικά γεγονότα. Όμως μονάχα μία πρόταση μπορεί να περιγράψει επαρκώς την έννοια και τον προορισμό της. Η Θύρα 13 είναι τα παιδιά της Λεωφόρου...

Panathinaikos Supporters Abroad


Last modified on Friday, 20 November 2015 02:35
                    
Help our cause keep the amateur divisions of Panathinaikos alive! All contributions are sent towards the amateur divisions of Panathinaikos!
Βοηθήστε την προσπάθεια μας να κρατήσουμε ζωντανά τα ερασιτεχνικά τμήματα του Παναθηναϊκού. Όλες οι εισφορές αποδίδονται στο ολόκληρο στον Ερασιτέχνη!

CONNECT