26August2019

Home Νέα History Εβάλαμε 8 στον Ολυμπιακό..
Saturday, 01 June 2013 08:34

Εβάλαμε 8 στον Ολυμπιακό..

31 του Μάη, 1930. Απόγευμα.

Η προπόνηση βαριά. Χωρίς τις πλάκες και την ευχαρίστηση που τις διέπει συνήθως. Στα πρόσωπα των ποδοσφαιριστών του Παναθηναϊκού φαινόταν μια ανησυχία. Διαφορετική όμως από άλλες φορές. Δεν ήταν καθαρό άγχος. Ένα κράμα ενθουσιασμού, προσμονής και ανήσυχου προβληματισμού.

"Παναθηναϊκός είμαστε!" φώναξε στο τέλος ο προπονητής, ο Γιόζεφ Κίνσλερ, και σήμανε έτσι το τέλος της προπόνησης. "Αύριο τιμάμε το Τριφύλλι και τιμωρούμε την αλαζονεία!".

Ενώ οι παίκτες κατευθύνονταν προς την έξοδο, ο Μίμης ο Πιερράκος σπάει τη σιωπή.

"Πώς τα βλέπεις τα πράγματα, Άγγελε;" 

"Πώς να τα βλέπω ρε Μπρακ; Δύσκολα. Αλλά Παναθηναϊκός είμαστε, δεν κιοτεύουμε πουθενά!" απαντά ο Άγγελος Μεσσάρης. Είχε ένα ιδιαίτερο προαίσθημα σήμερα, διαφορετικό από άλλες φορές. Είχε πεισμώσει. Εδώ και μια βδομάδα οι Πειραιώτες έντεχνα άφηναν να εννοηθεί πως ήταν η καλύτερη ομάδα, οι επόμενοι πρωταθλητές, και πως τίποτα δε μπορούσε να τους σταματήσει.

"Καλά, πώς είναι δυνατόν να έχουν τόσο σίγουρο ότι θα μας νικήσουν; Δεν είναι δα και καλύτεροι" ρώτησε ο Υποφάντης.

"Αφού είναι τόσο σίγουροι, ας έρθουν να το αποδείξουν!", ανταπαντά ο Μεσσάρης και ασυναίσθητα σφίγγει τις γροθιές του. Ο Πιερράκος, ο Υποφάντης και ο Μπαλτάσης που περπατούσαν δίπλα του θα το προσέξουν. Η κίνηση του αυτή, μηχανική και χωρίς επίγνωση, υποσυνείδητη, έδωσε μια διαφορετική ώθηση στην ψυχολογία των τριών. Μέσα τους ένιωσαν το πάθος του μεγάλου Άγγελου Μεσσάρη να τους πλημμυρίζει, και η ανησυχία έγινε ενθουσιασμός. Πλέον ήθελαν να ξημερώσει η αυριανή μέρα, η 1η Ιουνίου, και να αποδείξουν τι πάει να πει Παναθηναϊκή Μαχητική Ψυχή.

Και να ήταν μόνο η αμετροέπεια των Ολυμπιακών; Οι προκλήσεις δεν περιορίζονταν στα φλύαρα λόγια του λιμανιού. Ο προπονητής του Ολυμπιακού, ο Ούγγρος Γιαν Κοψίβα, ήταν παράλληλα και προπονητής της εθνικής ομάδας. Στην προηγούμενη κλήση της Εθνικής ομάδας για τον αγώνα με την Ρουμανία στο Βουκουρέστι, δεν κάλεσε κανένα παίκτη του Παναθηναϊκού, αλλά και των υπολοίπων ομάδων της Ελλάδας. Η ήττα που δεχθήκαμε βαριά, αφού χάσαμε με 8-1. Η ντροπιαστική αυτή εθνική αποτυχία πόνεσε ακόμα περισσότερο τους δικούς μας παίκτες, περισσότερο και από τη μη κλήση τους στην γαλανόλευκη. 

Παράλληλα, την 1η Ιουνίου θα διεξάγονταν στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, τα Παναθήναια, αγώνες στίβου. Η διοίκηση του Παναθηναϊκού είχε ζητήσει την αναβολή του ποδοσφαιρικού αγώνα, για να μπορέσει το φίλαθλο αθηναϊκό κοινό να παρακολουθήσει τα Παναθήναια. Το αίτημα αυτό απορρίφθηκε ασυζητητί από την αδιάλλακτη διοίκηση του Ολυμπιακού.

1η Ιουνίου 1930. Κυριακή. 

Στην ελλαδική πρωτεύουσα επικρατεί αναβρασμός. Οι φίλαθλοι Αθηναίοι συζητούν αποκλειστικά και μόνο για το μεγάλο ντέρμπι. Οι αναλύσεις δίνουν και παίρνουν. Οι γνώμες πολλές, αισιόδοξες ως επί το πλείστων. Οι Παναθηναϊκοί άλλωστε ήταν μια ιδιαίτερη φάρα. Ήξεραν από ποδόσφαιρο, και δεν φοβούνταν να αναγνωρίσουν την ανωτερότητα του αντιπάλου. Αλλά αυτή τη χρονιά έβλεπαν ότι οι παίκτες του Παναθηναϊκού ήταν μιας διαφορετικής πάστας, μιας ανώτερης κλάσης. Ανήκαν σε μια χρυσή γενιά, γεννημένη για μεγάλα πράγματα. Έπαιζαν ωραίο ποδόσφαιρο, με τακτική και θέαμα συνάμα, εντυπωσιακοί σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Το απέδειξαν άλλωστε βγαίνοντας πρωταθλητές στο δυσκολότερο τοπικό πρωτάθλημα της Ελλάδας. Αντιμέτωποί τους, ομάδες όπως η ΑΕΚ, ο Πανιώνιος, και ο κραταιός τότε Απόλλων Αθηνών. Το αντίπαλο δέος έπαιζε στο τοπικό πρωτάθλημα Πειραιά, με αντίπαλο ουσιαστικά μόνο τον Εθνικό Πειραιώς. Το έργο τους σαφώς ευκολότερο, στα όρια της αδικίας. Δυστυχώς όμως, αυτοί ήταν οι κανονισμοί.

Η ώρα πήγε 2 το απόγευμα, και ο αγώνας θα ξεκινούσε στις 5:30. Οι Πειραιώτες φίλαθλοι του Ολυμπιακού άρχισαν σιγά σιγά να καταφθάνουν, με την μεγαλορρημοσύνη που τους καθόριζε πάντοτε να κυριαρχεί στη στάση τους. Αρνούμενοι να μπουν στα πράσινα το χρώματι τραμ της εταιρείας "Πάουερ", ξεκίνησαν μέσα στον καυτό καλοκαιρινό ήλιο πομπή από τον Πειραιά για το ιστορικό γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Η αλαζονεία τους έφτασε στο αποκορύφωμα με την περιφορά 2 φερέτρων, τα οποία θα χρησίμευαν για να.. θάψουν το πτώμα του Παναθηναϊκού μετά την αναμενόμενη για αυτούς νίκη τους.

Το κλίμα όμως στην αντίθετη, την Παναθηναϊκή μεριά, κάθε άλλο παρά πένθιμο ήταν. Ο ενθουσιασμός για το ματς ήταν μεγάλος. Η πόλη είχε ντυθεί γιορτινά και πρόσμενε το μεγάλο παιχνίδι.

Ο Αχιλλέας Μαμάκης, ένας θεατρικός συντάκτης της εποχής και ραδιοπαραγωγός, περιγράφει:

"Και τα δυο αυτά χρώματα - τα εμβλήματα των δύο Συλλόγων και των δύο πόλεων - επλημμύριζαν το παν. Τι θέλετε; Σημαίες, σημαιούλες, κονκάρδες, γραβάτες, μανδήλια, ομπρέλλες, καπέλλα; Παντού υπήρχε κάτι, είτε το πράσινο, είτε το κόκκινο. Κυρίες "σικ", ντεμουαζέλες με αμφιέσεις "ντερνιέ κρι", κοσμικές σιλουέττες, προσήλθον στο τερραίν άλλες μ΄ ολοκόκκινες κι άλλες μ΄ ολοπράσινες τουαλέττες και ομοιόχρωμες ομπρέλλες. Ποτέ μου άλλοτε δεν ξανασυνάντησα ένα τέτοιο ομαδικό παραλήρημα φανατισμού".

Η Βραδυνή, γράφει:

Ο αγών ήρχισε την 5.30 μ.μ. και η προσέλευσις του κοινού διά παντός μεταφορικού μέσου, ήρχισε από την 2αν ώραν. Κατά την έναρξιν του αγώνος, αι δύο εξέδραι και τα πέριξ είχον πληρωθή ασφυκτικώς. Κατά μέσον όρον, οι θεαταί του χθεσινού αγώνος ανήρχοντο εις 8-9 χιλιάδας.
Ο ενθουσιασμός όλου αυτού του κόσμου, ήτο πρωτοφανής. Οι περισσότεροι, μεταξύ των οποίων και πολλαί κυρίαι και δεσποινίδες της πρωτευούσης και του Πειραιώς, ήσαν εφωδιασμένοι με σημαίας και ομβρέλλας, με χρώματα των δύο σωματείων εκτός τούτων δε, και οι ροκάνες ήσαν εις την ημερησίαν διάταξιν.

Και μέσα από αυτή την γιορτινή και συνάμα παθιασμένη, ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, η ώρα περνάει. Το ρολόι δείχνει 5:20 και ο διαιτητής, ο Ιταλός Μπαρλασίνα εισέρχεται στο τιμημένο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Οι εντεκάδες των δύο ομάδων τον ακολουθούν.

Για τον Ολυμπιακό θα αγωνιστούν οι Γραμματικόπουλος, Κουράντης, Σοφράς, Βιολετής, Πανόπουλος, Λεκκός, Τερζάκης και τα 4 αδέλφια Ανδριανόπουλοι.

Για την ομάδα του Τριφυλλιού θα αγωνιστούν ο Αργυράκης, ο Μ. Βασιλείου, ο Σ. Πιερράκος, ο Ανδρίτσος, ο Κ. Μπαλτάσης, ο Υποφάντης, ο Μηγιάκης, ο Άγγελος Μεσσάρης, ο Δ. Συμεωνίδης, ο Δ. Μπαλτάσης και ο Δ. Πιερράκος.

efhmerida 3

Το εναρκτήριο λάκτισμα θα ήταν για τον Ολυμπιακό. Αφού οι παίκτες πήραν τη θέση τους στο γήπεδο, ο αρχηγός της ομάδας του Παναθηναϊκού, ο Άγγελος Μεσσάρης, κοιτάει έναν έναν τους συμπαίκτες του στα μάτια. Στα δικά του μάτια, γεμάτα θέληση και πάθος, γεμάτα Παναθηναϊκή μαγκιά και τόλμη, θάρρος και εξυπνάδα, αντανακλούσαν όλες οι σκέψεις της προηγούμενης ημέρας. Ήθελε μέσα από το βλέμμα του να μεταδώσει όλο του το πείσμα, όλη του τη θέληση, όλη του τη ψυχική δύναμη στους συμπαίκτες του. Ήθελε να τους πει πως πιστεύει σε αυτούς, πως είναι σίγουρος ότι η νίκη είναι δική τους, γιατί απλά είναι καλύτεροι, είναι Παναθηναϊκοί. Μια ανώτερη φυλή, μια καλύτερη ομάδα, καλύτεροι παίκτες, καλύτεροι άνθρωποι. Ήθελε να τους πει τόσα και τόσα.. Δε χρειάστηκε όμως,  γιατί αυτή η σπίθα στη ματιά του, έγινε φλόγα, και μετάφερε όλες του τις σκέψεις και όλα του τα συναισθήματα στους συμπαίκτες του. Αρκέστηκε στο να επαναλάβει τα τελευταία χτεσινά λόγια του προπονητή τους:

"Είμαστε ο Παναθηναϊκός! Σήμερα τιμάμε το Τριφύλλι!" βροντοφώναξε υψώνοντας τη γροθιά του ψηλά και σκύβοντας το κεφάλι.

"Είμαστε ο Παναθηναϊκός!", σκέφτηκαν οι συμπαίκτες του, και η αγωνία μετατράπηκε σε χαμόγελο, και το χαμόγελο σε θέληση και πάθος να νικήσουν και να κάνουν την ομάδα τους Πρωταθλητή!

efhmerida2

Και το παιχνίδι ξεκινά. Η διαφορά ποιότητας αλλά και βούλησης ήταν εμφανής από το πρώτο λεπτό. Το παιχνίδι παίζεται συνέχεια στο μισό γήπεδο, μπροστά από την εστία του Ολυμπιακού. Με περίτεχνες ενέργειες οι ποδοσφαιριστές του Παναθηναϊκού, ενθουσιάζοντας το κοινό τους αποδεικνύουν πόσο ανώτεροι ήταν, και πόσο φρούδες ήταν οι ελπίδες των Ολυμπιακών για την υποτιθέμενη εύκολη επικράτηση τους. Στο 10ο λεπτό ο Συμεωνίδης με βολίδα θα σκοράρει το πρώτο τέρμα και θα ενθουσιάσει τον κόσμο. Στο 20ο λεπτό ο Μεσσάρης με μια δεύτερη βολίδα θα κάνει το 2-0. 5 λεπτά μετά και το 3-0 είναι γεγονός, και πάλι από τον ασταμάτητο Μεσσάρη. Το κλίμα στις κερκίδες είναι κάτι περισσότερο από πανηγυρικό. Ο ενθουσιασμός των φιλάθλων του Παναθηναϊκού δίνει ακόμα περισσότερη ώθηση στους παίκτες να συνεχίσουν να σκοράρουν. Η έκσταση στις φωνές τους μετατρέπεται σε ψυχικό σθένος για τους παίκτες του Τριφυλλιού να συνεχίσουν. Το 4-0 από τον Συμεωνίδη κλείνει το ημίχρονο και οι πράσινοι φίλαθλοι ενθουσιασμένοι, μαγεμένοι από το αριστοτεχνικό και καλοδουλεμένο ποδόσφαιρο της ομάδας τους διασκεδάζουν αφάνταστα.

Στο ημίχρονο ο προπονητής ευχαριστημένος από την εικόνα της ομάδας του, τους συστήνει να συνεχίσουν στο ίδιο μοτίβο, σοβαροί. Το λόγο θα πάρει και πάλι ο αρχηγός:

"Δε σταματάμε. Συνεχίζουμε. Σήμερα συγκρούονται 2 διαφορετικοί κόσμοι. Σήμερα αποδεικνύουμε ποια είναι η καλύτερη ομάδα. Σήμερα στέλνουμε το Τριφύλλι στα ουράνια. ΣΗΜΕΡΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ!". 

Και τα λόγια του αντήχησαν τόσο έντονα στις καρδιές των υπόλοιπων πρασίνων. Το 2ο ημίχρονο ξεκινά και λίγα λεπτά αργότερα γίνεται το 5-0 με γκολ του Ι. Πιερράκου. Ο Ολυμπιακός θα καταφέρει να σκοράρει 2 τέρματα αφού οι παίκτες του Παναθηναϊκού είχαν πλέον χαλαρώσει. Τα τέρματα αυτά όμως φούντωσαν και πάλι τη δίψα για νίκη των πρασίνων.. "Δε σταματάμε.. Σήμερα γράφουμε ιστορία!" ήταν οι εντολές του αρχηγού. Με πείσμα και θέληση, το ένα γκολ διαδέχεται το άλλο. Το τελικό σκορ, το ιστορικό σκορ που μέχρι σήμερα κατατρέχει την ομάδα του λιμανιού, 8-2. Μια από τις πιο χρυσές σελίδες της ιστορίας του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου.

Παραθέτουμε αποσπάσματα από το ρεπορτάζ της Βραδυνής:

 

Η σφαίρα παίζεται προ του τέρματος του Ολυμπιακού, η άμυνα του οποίου αδυνατεί να απόκρουση. Η υπεροχή αυτή του Παναθηναϊκού δίδει την ευκαιρία εις του θαυμαστάς του, δια διαφόρων μέσων να ενθαρρύνουν τους εκλεκτούς των. Εις το 20ον λεπτόν από της ενάρξεως, ο Συμεωνίδης από εγγύτατης αποστάσεως σουτάρει και χαρίζει εις την ομάδα του το πρώτον τέρμα, το οποίον υποδέχεται ο κόσμος μετ΄ ενθουσιασμού και ακράτητων χειροκροτημάτων. 

Η σφαίρα τίθεται εις το κέντρον και οι του Παναθηναϊκού κατέρχονται ακράτητοι προς το αντίπαλον τέρμα. Εις το 20όν λεπτόν ο Παναθηναϊκός έχει το δεύτερον τέρμα, διά του Μεσσάρη, κατόπιν ενός ισχυροτάτου σουτ.
Μετά πέντε λεπτά, ο Παναθηναϊκός επιτυγχάνει το τρίτον τέρμα και πάλιν διά του Μεσσάρη, παρά τας προσπαθείας του Κουράντη και του Γραμματικοπούλου. Τας αλλεπαλλήλους ταύτας επιτυχίας του Παναθηναϊκού το φίλαθλον κοινόν τας υποδέχεται με πρωτοφανή ενθουσιασμόν. Παρ’ όλα τα εις βάρος των τέρματα, οι του Ολυμπιακού δεν αποθαρρύνονται και με ψυχραιμίαν συνεχίζουν το παίξιμο και επιτυγχάνουν μερκάς αρκετά επικινδύνους καθόδους. Η άμυνα, όμως, του Παναθηναϊκού, με επί κεφαλής τον Βασιλείου, εργάζεται συστηματικά και αποσοβεί πάντα κίνδυνον. 

Εις το 30όν λεπτόν του αγώνος, ο Παναθηναϊκός επιτυγχάνει και το τέταρτον τέρμα, διά του Συμεωνίδη. Με την τελευταίαν ταύτην επιτυχίαν το τι επακολουθεί μεταξύ των θεατών είναι απερίγραπτον. Κυριολεκτικώς ο κόσμος σαν παράφρων εκσπά εις διαφόρους εκδηλώσεις. Από πολλά στόματα οπαδών του Παναθηναϊκού ακούονται αι λέξεις: «παιδιά, ανάστασις είναι αυτή». 

Το τέλος του ημιχρονίου ευρίσκει τας ομάδας με το αποτέλεσμα 4-0 υπέρ του Παναθηναϊκού.

 

Β’ ΗΜΙΧΡΟΝΟΝ. Κατά το δεύτερον ημιχρόνιον οπωσδήποτε ο Ολυμπιακός συστηματοποιεί το παίξιμό του και δι’ ωραίων συνδυασμών, επιχειρεί μερικάς καθόδους και επί τινά λεπτά έχει υπεροχήν. Παρ’ όλα αυτά, όμως, ο Παναθηναϊκός, διά μιας αιφνιδιαστικής καθόδου επιτυγχάνει το πέμπτον τέρμα του διά του Πιερράκου Ι. Παναθηναϊκός 5 – Ολυμπιακός 0.
ΟΙ Πειραιώται συνεχίζουν τον αγώνα με πραγματικήν ψυχραιμίαν παρ’ όλας τας επανειλημμένας ατυχίας των. Οι Ανδριανόπουλοι με κάθε τρόπον επιδιώκουν να επιτύχουν τέρμα, διά ν’ ασώσουν την τιμήν της ομάδος των και δεν αργού εις το 10ον λεπτόν να επιτύχουν το πρώτον τέρμα, διά του Γ. Ανδριανοπούλου. Μετά την επιτυχίαν ταύτην του Ολυμπιακού, οι Πειραιώται ενθαρρύνουν τους ποδοσφιαριστάς των, οίτινες, πράγματι, μετά τέσσερα λεπτά, επιτυγχάνουν το δεύτερον τέρμα, επίσης διά του Γ. Ανδριανοπούλου, Παναθηναϊκός 5 – Ολυμπιακός 2.
Οι Πειραιώται, από στιγμής εις στιγμήν ελπίζουν να επιτύχουν και άλλα τέρματα, διά να ισοφαρίσουν.
Αι ελπίδες των όμως ματαιούνται και μετ’ ολίγον δέχονται το έκτον τέρμα διά του ιδίου των οπισθοφύλακος Κουράντη. Εάν ο Κουράντης άφηνε να επέμβη ο Γραμματικόπουλος, το τέρμα, αναμφισβητήτως, θα εσώζετο.
Το έκτον τέρμα διαδέχεται και το έβδομον διά του Μηγιάκη και ολίγον αργότερον το όγδοον, το οποίον επέτυχεν ο Πιερράκος Ι.
Ούτω έληξε ο αγών με μίαν λαμπράν νίκην του Παναθηναϊκού 8-2».

 

Τα γκολ του αγώνα σημειώθηκαν κατά σειρά: 10' Συμεωνίδης, 20' Μεσσάρης, 25' Μεσσάρης, 30' Συμεωνίδης, 53' Πιερράκος ,56' και 59' Γιώργος Ανδριανόπουλος (Ολυμπιακός), 72' Κουράντης (αυτογκόλ), 76' Μηγιάκης και 81' Πιερράκος.

fans

Το τι ακολούθησε μετά δεν περιγράφεται. Οι πράσινες σημαίες να ανεμίζουν περήφανες. Γέλια, φωνές, πλάκα στους Ολυμπιακούς. Στα χέρια του εκστασιασμένου πλήθους πέφτει και το φέρετρο που είχαν φέρει οι Ολυμπιακοί. Γίνεται θρύψαλα, όπως και η ομάδα του Ολυμπιακού μετά την μεγαλειώδη νίκη των πρασίνων. Οι πανηγυρισμοί θα συνεχιστούν μέχρι τις πρωινές ώρες. Στους δρόμους ολόκληρης της Αττικής κυριαρχούσε πλέον το ιστορικό, θρυλικό σύνθημα:

"Εβάλαμε 8 στον Ολυμπιακό και 4 στον Άρη, γεια σου Άγγελε Μεσσάρη!".

Την επομένη του ματς, ο Πειραιάς πρασίνησε. Οι Παναθηναϊκοί φίλαθλοι που κατέβηκαν από τη Θεσσαλονίκη με 2 ναυλωθέντα καράβια, στο γυρισμό τους για το σπίτι τους παρέλασαν περήφανοι στον Πειραιά, τραγουδώντας συνθήματα και φορώντας κονκάρδες που ανέγραφαν το σκορ: 8-2!

Οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού, περήφανοι, ήξεραν πως η ομάδα τους έγραψε ιστορία, ανεπανάληπτη ιστορία. Η νίκη θα μνημονευόταν ακόμα και σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις, που ήταν η μόδα της εποχής. Ο βετεράνος δημοσιογράφος Ανδρέας Μερενίτης γράφει:

"[…]τα θέατρα έχουν πιέννες μόνο όταν περιλαμβάνουν νούμερα αθλητικά, ένα έργον θεατρικόν, καθαρώς αθλητικόν, το «Ερωτικόν ματς» του κ. Δ.Σ.Δέβαρη, θριαμβεύει στο Κεντρικόν".

Σε άλλες θεατρικές παραστάσεις χαρακτηριστικοί ήταν οι στίχοι των τραγουδιών:

«Σέντερ φορ Μηγιάκης

Χαφ Ανδρίτσος - Υποφάντης

Ε, βρε κοσμάκη κουτέ

Τέτοια ομάδα δεν είδες ποτέ

Να έχη τέτοια χάρι

Και αρχηγό Μεσσάρη»

 

«Εγινε ένα ματς το δείλι
πούταν όλο μεγαλείο
κι’ εδοκιμάσθη το τριφύλλι
με το οκτώ-δύο.»

Σημειώνουμε ότι οι Ολυμπιακοί ανέμεναν τη ρεβάνς του 8-2 στον Πειραιά για να εξιλεωθούν. Το παιχνίδι έληξε και πάλι με νίκη του Παναθηναϊκού με 2-1!


efimerida1

Στις 3 Ιουνίου η εφημερίδα "Έθνος" προσπάθησε να κάνει μία ανάλυση του αγώνα, με συνεντεύξεις παικτών και από τις δύο ομάδες. Για άλλη μια φορά φάνηκε η ανωτερότητα της Παναθηναϊκής φυλής, αντικατοπτρισμένη στον τεράστιο αρχηγό μας Άγγελο Μεσσάρη. Αντιγράφουμε:

"Εζήτησα στην αρχή και είδα τον αρχηγόν της θριαμβεύτριας ομάδος, τον Μεσσάρην. Ήταν μαζί και ένας άλλος καλός παίκτης του Παναθηναϊκού, ο Μυγιάκης. Ο αρχηγός των νικητών είνε ένας συμπαθέστατος, ήσυχος και ευγενικός έφηβος. Τον παρεκάλεσα να μου πη τας απόψεις του διά το προχθεσινόν αποτέλεσμα, που επέτυχεν η υπ'  αυτόν ομάς. Ο Μέσσάρης κοκκίνισεν ελαφρά και μου απήντησε στενοχωρημένος:

- Θα ήθελα πολύ να σας ευχαριστήσω. Λυπούμαι όμως πολύ, διότι οι κανονισμοί της αθλητικής παιδιάς, εις την οποία λαμβάνω μέρος, μου το απαγορεύουν. Ορίζουν σαφώς ότι οι αθληταί και παίκται επ΄ ουδένί λόγω επιτρέπεται να δημοσιογραφούν ή οπωσδήποτε να διατυπώνουν διά του Τύπου δημοσία κρίσεις. Ευρίσκω ότι οι κανονισμοί αυτοί προσδιορίζουν κάτι το απολύτως σωστό και είμαι υποχρεωμένος να μην ικανοποιήσω την επιθυμίαν σας, πράγμα, άλλως τε, που θα έκαμνα κι εάν ακόμη δεν συμμεριζόμουν τας διατάξεις των κανονισμών, οι οποίοι έγιναν δια να τας σεβώμεθα.

Του παρετήρησα ότι ήδη έχουν δημοσιευθή συνεντεύξεις αρχηγών ομάδων και μάλιστα τας τελευταίας ημέρας. Απήντησε:

- Βρίσκετε πως είνε σωστό, επειδή παραβαίνουν παραδόξως οι άλλοι τους κανονισμούς, να κάμη το ίδιο και ο αρχηγός του Παναθηναϊκού;

Είχε δίκηο και δεν επέμεινα.

Διαφορά επιπέδου, κλάσης. Όπως προαναφέραμε, οι Παναθηναϊκοί είναι μία άλλη, ανώτερη φυλή. Και στο πρόσωπο του Ξανθού 'Αγγελου του Παναθηναϊκού, του αρχηγού του Άγγελου Μεσσάρη απεικονίζεται το Παναθηναϊκό μεγαλείο, τα ιδανικά και οι αξίες που υποδηλώνει το όνομα Παναθηναϊκός.

messaris

Η νίκη αυτή έμελλε να είναι ανεπανάληπτη. Τα 8 τέρματα που εισέπραξε ο Ολυμπιακός είναι μέχρι σήμερα, 83 χρόνια μετά, η μεγαλύτερή του ήττα. Ένα αποτέλεσμα ανεπανόρθωτο, με ιστορική, μυθική σημασία.

Ποιό είναι όμως το πραγματικό νόημα των 8 γκολ; 

Η κραταιά επικράτηση του Παναθηναϊκού, πρέπει να γίνει φάρος, φωτεινό σημάδι για όλες, τις επόμενες γενιές του συλλόγου. Τα 8 γκολ δεν επήλθαν έπειτα από τύχη ή λόγω συγκυριών. Τα 8 γκολ και η τεράστια αυτή σημασίας νίκη ήλθε επειδή στο γήπεδο κατέβηκαν 11 παλικάρια, πραγματικοί Παναθηναϊκοί, μπολιασμένοι με τις αξίες που έσπειρε ο Καλαφάτης όταν είχε ιδρύσει τον Παναθηναϊκό Αθλητικό Όμιλο 22 χρόνια πριν. Το όραμα του ήταν ακριβώς αυτός ο αγώνας. Ο Παναθηναϊκός να αγωνίζεται δίκαια, χωρίς αλαζονεία, χωρίς φλυαρία και πολυλογίες. Να αποδεικνύει πως είναι ο καλύτερος, μόνο μέσα στο γήπεδο. Να σέβεται τον αντίπαλο του, αλλά και να τιμωρεί τις λάθος αξίες, παράγωντας έτσι μαθήματα πολιτισμού. Οι παίκτες του να αγωνίζονται με ψυχή, Παναθηναϊκή Μαχητική Ψυχή, με σκοπό όχι τη νίκη αυτό καθ΄ εαυτό, αλλά την προώθηση της ευγενούς αθλητικής άμιλλας και των πανάρχαιων αλλά πάντα διαχρονικών ιδεών του ολυμπισμού, τιμώντας έτσι πάντα μα πάντα το Τριφύλλι που φορούσαν στο στήθος, στο μέρος της καρδιάς.

Για αυτό εκείνη η φουρνιά παικτών χαρακτηρίστηκε η χρυσή γενιά του Παναθηναϊκού.

Για αυτό η εντεκάδα εκείνη που κατέβηκε την 1η Ιουνίου στο γήπεδο της Λεωφόρου θριάμβευσε και έγινε μύθος. Για αυτό ο Παναθηναϊκός πάντοτε διέφερε εν σχέση με τις άλλες ομάδες. Κι αυτός πρέπει να είναι ο στόχος κάθε μελλοντικής ομάδας του Παναθηναϊκού, κάθε μελλοντικού αθλητή. Να διαφέρει από τη μάζα. Να είναι κάτι ξεχωριστό, κάτι ανώτερο. Να αγωνίζεται για να αποδείξει ότι οι αξίες δε χάθηκαν τη σημερινή εποχή. Να μάχεται όχι αποκλειστικά για το αποτέλεσμα, αλλά για να προωθήσουν τον Παναθηναϊκό πολιτισμό. 

Η παρακαταθήκη που μας άφησε ο Καλαφάτης, η χρυσή ομάδα της 1ης Ιουνίου του 1930, ο Παπάζογλου και ο Απόστολος Νικολαΐδης είναι αναμφίβολα μεγάλη. Αλλά κι εμείς, οι μελλοντικές γενιές αθλητών, παραγόντων, φιλάθλων, οπαδών και όλων των μελών της Παναθηναϊκής οικογένειας, είμαστε εξ ορισμού έτοιμοι, λες και είμαστε διαφορετικά γενετικά κωδικοποιημένοι, να φανούμε αντάξιοι της ιστορίας και του μυθικού ονόματος του Παναθηναϊκού.

Να είστε περήφανοι που είστε Παναθηναϊκοί.

Ν.Κ.

Last modified on Monday, 11 May 2015 04:59
                    
Help our cause keep the amateur divisions of Panathinaikos alive! All contributions are sent towards the amateur divisions of Panathinaikos!
Βοηθήστε την προσπάθεια μας να κρατήσουμε ζωντανά τα ερασιτεχνικά τμήματα του Παναθηναϊκού. Όλες οι εισφορές αποδίδονται στο ολόκληρο στον Ερασιτέχνη!

CONNECT